“ഇനി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ രാജ്യഭരണം നടത്താം” എന്ന് ഒരു വിദേശരാജ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ….

സനൽ ഇടമറുക് എഴുതുന്നു.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മാപ്പിൽ വരച്ചിരിക്കുന്ന രേഖകൾ  വെറും വരകളല്ല.  അവ ചരിത്രത്തിന്റെ വിയർപ്പും  മനുഷ്യരുടെ ജീവനും  രക്തവും ചേർന്നുണ്ടായ അതിരുകളാണ്.

ആ അതിരുകൾ മറികടക്കുമ്പോൾ  തകർക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു സർക്കാരല്ല—  ഒരു സമൂഹമാണ്.  ഒരു ജനതയുടെ ദൈനംദിന ജീവിതമാണ്.

വെനിസ്വേലയുടെ മേൽ നടന്നിരിക്കുന്ന  നിയമവിരുദ്ധ ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ച്  നിശ്ശബ്ദരായിരിക്കാൻ ഒരു യുക്തിവാദിക്കും സ്വതന്ത്ര ചിന്തകനും  കഴിയില്ല.

അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ  ദുർബലരുടെ സംരക്ഷണത്തിനാണ്.  അവ ശക്തർക്കുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്: “നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നതെല്ലാം  ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം നിങ്ങൾക്ക് ഇല്ല.” 

എന്നാൽ  അമേരിക്ക പോലുള്ള  വലിയ ശക്തികൾ  ആ സത്യം പലപ്പോഴും മറക്കുന്നു—  അല്ലെങ്കിൽ മറക്കുന്നതായി നടിക്കുന്നു.

നിയമം ലംഘിക്കുമ്പോൾ  അത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ നീക്കമാകുന്നില്ല.  അത്  ലോക ക്രമത്തോടുള്ള ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്.

ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണകൂടത്തെ  വിമർശിക്കാം. എതിർക്കാം.  മാറ്റം ആവശ്യപ്പെടാം. എന്നാൽ  അത് ചെയ്യേണ്ടത്  ജനങ്ങളുടെ മേൽ ബോംബുകൾ വീഴ്ത്തിയല്ല.

ഭരണാധികാരികൾ മാറിയേക്കാം. പക്ഷേ  വിശന്ന കുട്ടിയുടെ വിശപ്പ് മാറുന്നില്ല.  ബോംബ് വീണ അമ്മയുടെ  വേദനയ്ക്ക്  അധികാര രാഷ്ട്രീയം  ഉത്തരം നൽകുന്നില്ല.

മനുഷ്യാവകാശം  ഒരു ആയുധമല്ല.  അത് ഒരു മൂല്യമാണ്. മൂല്യങ്ങൾ  മിസൈലുകളിൽ കെട്ടിവച്ച്  കയറ്റുമതി ചെയ്യാനാവില്ല.

ജനാധിപത്യം  വെടിയുണ്ടകളുടെ ശബ്ദത്തിൽ  വളരുന്നില്ല.

അക്രമം കൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്ന  എല്ലാ “പരിഹാരങ്ങളും”  പുതിയ പ്രശ്നങ്ങളുടെ വിത്തുകളാണ്.

ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യം  ഇവിടെ ഉയരുന്നു: ഈ അധിനിവേശത്തിന്റെ ലാഭം കൊയ്യുമ്പോൾ  അതിന്റെ യഥാർത്ഥ വില കൊടുക്കുന്നത് ആരാണ്?

ഉത്തരം  എപ്പോഴും ഒന്നാണ്. അധികാരികൾ അല്ല.  തന്ത്രജ്ഞർ അല്ല.  രാഷ്ട്രീയ വക്താക്കൾ അല്ല. സാധാരണ മനുഷ്യർ. അവരാണ്  എല്ലാ അനധികൃത ഇടപെടലുകളുടെയും  നിശ്ശബ്ദ ഇരകൾ.

അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങൾ  ഒരു പക്ഷത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം രചിക്കപ്പെട്ടവ അല്ല. അവ  ശക്തരുടെയും ദുർബലരുടെയും  ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന  അവസാന നൈതിക രേഖയാണ്. അത് തകർക്കുന്നവർ  ഇന്ന് ജയിച്ചേക്കാം.  പക്ഷേ  നാളെ  അവരേത് നിയമത്തിന്റെ  ഇരകളാകുമെന്നും ചരിത്രം നമ്മെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വെനിസ്വേലയിൽ നടക്കുന്നത്  ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല.  അത്  ലോകത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ പരീക്ഷിക്കുന്ന  ഒരു നിമിഷമാണ്.

ഞാൻ ഇത് ആവർത്തിച്ചു പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മേൽ  മറ്റൊരു രാജ്യം  നിയമവിരുദ്ധമായി  ഇടപെടുമ്പോൾ—  അത് എവിടെയായാലും,  ആരായാലും—  അത് അപലപിക്കപ്പെടണം.

അന്താരാഷ്ര നിയമങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ലോകത്തിൽ  ഒരു രാജ്യവും ഒരു ജനതയും സുരക്ഷിതമല്ല.